کوروش که بود؟؟
کوروش، ملقب به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر همچنین معروف به کوروش دوم، نخستین پادشاه
و بنیانگذار شاهنشاهی هخوامنشی بود. کوروش به مدت سی سال، از سال۵۵۹ تا۵۲۹ پیش از میلاد،
بر ایران سلطنت کرد.
درباره کوروش تمام مورخین معتقدند که شاهی بود با عزم و عاقل و رئوف که در موارد مشکل به عقل
بیش از قوه متوسل میشد و برخلاف پادشاهان آشوروبابل مردم مغلوب رئوف و مهربان بود. جنگ و بوی
خون او را برخلاف فاتحان دیگر مغرور نکرد و رفتار او با پادشاهان مغلوب لیدیه وبابل سیاست تسامح او را
بخوبی نشان میدهد با پادشاهان مغلوب به اندازهای مهربانی میکرد که آنها دوست کوروش شده و در
مواقع مشکل به او یاری مینمودند. با مذهب و معتقدات مردم کاری نداشت بلکه برای جذب قلوب ملل
آداب مذهبی آنها را محترم میداشت. شهرها و ممالکی که در تحت تسلط او در میآمدند، هیچگاه
معرض قتل و غارت واقع نمیشد. آنچه درباب وی برای مورخ جای تردید ندارد، قطعاً این است که لیاقت
نظامی و سیاسی فوقالعاده در وجود او، با چنان انسانیت و مروتی در آمیخته بود که در تاریخ پادشاهان
شرقی پدیدهای بهکلی تازه به شمار میآمد. کوروش از ذکر عناوین و القاب احتراز داشت، در کتیبههایی
که از او مانده، این عبارت ساده خوانده میشود، من کوروش شاه هخامنشی هستم. حال آنکه شاهان
دیگر خود را خدا میخواندند
.
ایرانیان کوروش را پدر ویونانیان او را سرور و قانونگذار مینامیدند و به وی به چشم یک فرمانروای آرمانی
مینگریستند.
یهودیان این پادشاه را، به منزله مسیح پروردگار بشمار میآوردند، ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأییدمردوک میدانستند.
